बेळगाव लाईव्ह विशेष :
बेळगाव शहरातील कपिलेश्वर मंदिराच्या मागील बाजूस असलेल्या विहिरीत रविवारी घडलेली दुर्घटना केवळ अपघात म्हणून विसरून चालणार नाही. ही घटना म्हणजे दीर्घकाळ चालत आलेल्या प्रशासनाच्या निष्काळजीपणाची भीषण परिणती आहे. पोहण्यासाठी गेलेल्या दोन अल्पवयीन मुलांचा मृत्यू हा केवळ दुर्दैव नसून, तो व्यवस्थेच्या अपयशाचा ठळक पुरावा आहे.मिळालेल्या माहितीनुसार, पोहून झाल्यानंतर मुले विहिरीच्या कठड्यावर बसली होती. मात्र, जी भिंत सुरक्षिततेसाठी असायला हवी होती, तीच अचानक कोसळली आणि मुले थेट विहिरीत पडली. या घटनेत शिवम सुंडीकर (वय 7) आणि परशुराम निलजकर (वय 11) या दोन निरागस जीवांचा मृत्यू झाला. या घटनेने संपूर्ण शहर हादरले असून, कुटुंबीयांचा आक्रोश मन हेलावून टाकणारा आहे.प्रश्न असा आहे की, ही दुर्घटना टाळता आली असती का? उत्तर स्पष्ट आहे — होय.सदर विहीर खाजगी मालमत्ता असून, मागील काही वर्षांपासून ती महापालिकेने खरेदी करून विकसित करावी असा प्रस्ताव प्रलंबित आहे. मात्र, निधीअभावी हा विषय वारंवार मागे पडत गेला. गेल्या अनेक वर्षांत या विहिरीत पोहताना बुडून किंवा इतर अपघातांमुळे अनेकांचा मृत्यू झाल्याच्या घटना घडल्या आहेत. त्यामुळे ही विहीर ‘मृत्यूचा सापळा’ बनली आहे, असा आरोप स्थानिकांकडून होत आहे.विहिरीच्या कठड्यांची दुरुस्ती, मजबूत सुरक्षा भिंती उभारणे आणि योग्य देखभाल करण्याबाबत वारंवार मागणी करण्यात आली होती. परंतु, “खाजगी मालमत्ता” या कारणावरून याकडे दुर्लक्ष करण्यात आले. हीच निष्क्रियता आज दोन कुटुंबांच्या आयुष्यावर काळा डाग ठरली आहे.यामागे आणखी एक कटू वास्तव समोर येते. शहरातील स्विमिंग पूलचे दर अनेकांसाठी परवडणारे नाहीत. प्रति तास ₹200 शुल्कामुळे अनेक मुले आणि युवक नैसर्गिक किंवा असुरक्षित ठिकाणी पोहण्याचा पर्याय निवडतात. अशा ठिकाणी ना प्रशिक्षक असतात, ना सुरक्षा व्यवस्था — परिणामी दुर्घटनांचा धोका अनेक पटींनी वाढतो.सुट्टीच्या दिवशी या विहिरीवर पोहणाऱ्यांची संख्या वाढते, हे सर्वांनाच माहीत आहे. त्यामुळे अशा धोकादायक ठिकाणांची सुरक्षा करणे अत्यावश्यक होते. संबंधित विहीर खाजगी मालमत्ता असली तरी, सार्वजनिक सुरक्षिततेच्या दृष्टीने महापालिकेने पुढाकार घेणे गरजेचे आहे.या पार्श्वभूमीवर, महापालिकेने ही विहीर खरेदी करून येथे सुरक्षित स्विमिंग पूल उभारण्याची मागणी पुन्हा जोर धरत आहे. सुमारे दहा वर्षांपूर्वी यासंदर्भात चर्चा झाली होती आणि जागा खरेदीचा प्रस्तावही मांडण्यात आला होता. मात्र, तो अद्याप प्रलंबितच आहे.
आता तरी प्रशासन जागे होणार का? की आणखी एखादी दुर्घटना होण्याची वाट पाहणार या घटनेनंतर नेहमीप्रमाणे दोषारोप, चौकशा आणि आश्वासने दिली जातील. पण खरा प्रश्न आहे — जबाबदारी निश्चित होणार काकपिलेश्वर विहिरीतील ही घटना एक कठोर धडा देऊन जाते. सुरक्षितता ही ऐच्छिक बाब नाही, ती मूलभूत जबाबदारी आहे. आज दोन निरागस जीव गेले; उद्या अशा घटना टाळण्यासाठी ठोस आणि तातडीची कृती होणे अत्यावश्यक आहे. अन्यथा, “अपघात” या शब्दाच्या आड आपण आपल्या सामूहिक अपयशावर पडदा टाकत राहू.
